Legalna praca w Anglii

PRACA SEZONOWA

Obywatele krajów nie należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, mogą również przyjeżdżać do Wielkiej Brytanii w celu podjęcia tzw. pracy sezonowej. Pracę taką można podejmować jedynie w czasie trwania sezonu, tj. od 1 maja do 30 listopada. Liczba pracowników sezonowych, zatrudnianych co rok, jest jednak ograniczona. W 2001 roku, kontyngent ten wynosi 10 tysięcy osób. Zezwolenia na podjęcie pracy sezonowej, tzw. karty pracy, wydawane są przez operatorów IND na okres czasu trwający od 5 do 12 tygodni. Sezonowe karty pracy wydawane są jedynie studentom studiów dziennych, w wieku od 18 do 25 lat, lub powracającym do tej samej pracy po roku na specjalne zaproszenie brytyjskiego farmera. Aby otrzymać sezonową kartę pracy, student musi się zobowiązać, że w trakcie pobytu nie zmieni pracy, a po zakończeniu okresu, na które dostał zezwolenie, opuści Wielką Brytanię.

Więcej na temat Praca w Anglii znajdziesz w wyszukiwarce Google:

Copyright © 2005 praca-w-angli.bawi.pl. Należy do: praca za granicą

Opracowanie: Wydział Ekonomiczno-Handlowy Ambasady RP w Londynie

Czy wiesz, że...
Jeżeli interesuje cię praca w Islandii, konieczne jest zezwolenie na pracę i pobyt. W twoim imieniu ubiega się o nie pracodawca. Dla Polaków praca w Szkocji jest bardzo atrakcyjna, Szkoci oferują często zarobki powyżej średniej europejskiej, zapewniają pakiet usług medycznych oraz zakwaterowani. Jest to zatem szansa na zgromadzenie oszczędności i przy okazji poznanie kraju. Już dla stu dwudziestu tysięcy Polaków praca w Irlandii stała się sposobem na życie. Każdego dnia praca w Luksemburgu ściąga do siebie ludzi z sąsiednich państw. Minimalna płaca w tym kraju to 1467 euro. Jeśli zainteresowała cię praca w Szwecji, ale mieszkasz na terenie innego państwa Unii i wracasz do domu przynajmniej 1 raz w tygodniu, nie potrzebujesz pozwolenia na pobyt w Szwecji. Zgodnie z decyzją rządu włoskiego praca we Włoszech dostępna jest dla 20 tys. obywateli 8 nowych państw członkowskich UE. Praca w Anglii to najpopularnijszy kierunek wyjazdu Polaków, przebić go może chyba jedynie Praca w Niemczech

Coraz więcej bezdomnych w Londynie
W centralnej dzielnicy Londynu, Westminster, o każdej porze dnia i nocy znajduje się na ulicy co najmniej 25-35 bezdomnych obywateli nowych krajów UE - oświadczyła Janet Haddington z rady samorządowej tej dzielnicy. Na dobrowolne odsyłanie tych ludzi autobusami do kraju pochodzenia władze dzielnicy wydają ok. 1000 funtów miesięcznie, a od 1 maja 2004 roku, kiedy nastąpiło rozszerzenie UE o 10 państw, z tej formy powrotu skorzystało 265 osób. Nic nie wskazuje, by skala zjawiska bezdomnych obywateli z nowych krajów UE zmniejszała się. Niektórzy spośród ludzi żyjących bez dachu nad głową są bezdomni od ponad roku - podkreśla Haddington. Najpoważniejsza sytuacja panuje - jej zdaniem - wokół katedry westminsterskiej, na zapleczu której znajdują się prywatne mieszkania. Ich właściciele skarżą się na niepożądane sąsiedztwo bezdomnych i twierdzą, że się ich obawiają. Niektórzy byli bezdomnymi jeszcze przed przyjazdem do Anglii. Inni są uzależnieni od narkotyków, których ceny na ulicy są niższe od alkoholu. Nasza gmina nie ma środków na sfinansowanie terapii odwykowej, a przecież nie będziemy wymieniać im zainfekowanych igieł na czyste. Westminster nie jest jedyną gminą, która zmaga się ze zjawiskiem bezdomności wśród imigrantów z nowych krajów UE - dodaje Haddington. Za imigrantami z Europy Środkowej i Wschodniej ujął się Kościół katolicki w Anglii i Walii. Wychodząca w Manchesterze katolicka gazeta "The Universe" cytuje w piątkowym wydaniu biskupa z diecezji Lancaster Patricka O'Donoghue'a, który pochwala rząd brytyjski za otwarcie rynku pracy, ale krytykuje go za to, iż nie zrobił dość, by pomóc w społecznej integracji imigrantów. Rząd nie może odwrócić się do tych ludzi plecami - podkreśla biskup, który w konferencji biskupów Anglii i Walii odpowiada za sprawy uchodźców i imigrantów. Hierarcha zwraca też uwagę, iż organizacje charytatywne nie mają im jak dopomóc, gdyż schroniska oferujące nocleg są finansowane przez państwo. Imigranci nie kwalifikują się do tego rodzaju pomocy, ponieważ nie spełniają warunku ciągłości pracy i opłacanych świadczeń socjalnych. Polscy bezdomni spod dworca Victoria najczęściej mówią, iż nie wracają, ponieważ nie mają do kogo lub czego. Komuś się zawieruszył paszport, więc wrócić nie ma jak. Ktoś inny został okradziony. Inny bezdomny spadł z rusztowania i za pośrednictwem biura darmowych porad prawnych zabiega o odszkodowanie. Jego znajomy mieszkał kątem u kolegi, ale musiał się wyprowadzić, gdy do kolegi przyjechał brat. Ewa Sadowska z Fundacji Barka, która ostatnio przebywała w Anglii na zaproszenie tutejszych organizacji charytatywnych, powiedziała PAP, iż bezdomni często nie wracają, ponieważ jest im wstyd. Często bezdomni przedkładają życie na ulicy w Londynie nad możliwość darmowego powrotu do kraju, bo im wstyd przed rodziną i znajomymi w Polsce. Miał to być wyjazd zakończony sukcesem. Motywacją był powrót z kapitałem, ale gdzieś po drodze podwinęła się noga. Jak tu wrócić jako bezdomny z dwiema plastykowymi torbami - powiedziała Sadowska.

MENU

REKLAMA

POLECAMY

praca w Anglii Porównanie lokat terminowych